نويسنده در اين کتاب داستان تکان دهنده زندگي پدرش را بيان مي کند و به نحوي از او به مثابه انساني سخن مي گويد که نيروي زندگي و هوشياري اش را به واسطه ابتلا به بيماري آلزايمر از دست نداده است. «گايگر» همراه با نقل داستان اين زندگي پر فراز و نشيب، دوران کودکي خود را از نو کشف مي کند. بار ديگر رابطه اش با پدرش دوستانه مي شود. مي کوشد جملات خاص او را درک کند و متوجه مي شود پدرش هنوز صفات چندي را داراست: گيرايي، اعتماد به نفس، شوخ طبعي، آن هم با وجود درگيري با فقداني جبران ناپذير. کتاب پادشاهي پير در تبعيد کتابي است روشن، زنده و گاه به گاه هم خنده آور.