غروبي تيره و زمستاني بود. اتوموبيل سياه زيبا با سرعت هشتاد کيلومتر در ساعت پيش مي راند که به يخ خورد، و با وقاري هرچه تمامتر با چرخش هاي افقي به سوي سنگ چين لغزيد و از روي آن افتاد و ناپديد شد. درون اتومبيلي که چرخ زنان مثل توپ به دره مي افتاد، زن جواني فرياد مي کشيد. آن زن خواهرم بود. صد و شصت کيلومتر دورتر، زن سالخورده ايي با گيسوان سفيد ناگهان از روي صندليش برخاست و گفت: «براي گيل اتفاقي افتاده است.» چهل دقيقه بعد تلفن زنگ زد. دخترتان تصادف کرده است. خودش آسيب جدي نديده، اما اتوموبيلش داغان شده است.»