در تئوري مي دانيم که زمين مي چرخد. اما در عمل اين را نمي بينيم و آسوده زندگيمان را مي کنيم، چون زميني که رويش قدم مي زنيم، نمي جنبد. زمان زندگي نيز چنين است و براي نشان دادن گريزش، قصه نويسان، ناگزير به چرخش عقربه ها شتابي ديوانه وار مي دهند، ده، بيست، سي سال را در دو دقيقه به خواننده مي نمايانند.