به محض پياده شدن از کالسکه، متوجه مي‌شويد که در ايستگاه اشتباهي پياده شده‌ايد. چند دقيقه پيش درمرکزِ شيک و مدرنِ شهر بوديد، اما حالا دور تا دورتان کوچه‌هاي شلوغ و متعفن است. دست فروش‌ها، فروشندگاني که فرياد مي‌زنند و کودکان کثيف و ژنده پوشي که در ميان جمعيت مي‌دوند و کُت شما را مي‌کشند و براي پول التماس مي‌کنند... تمام آنچه که مي‌بينيد فقر و شرايطي ملالت‌آور است. برخي از مردم به اين محله"جهنم" مي‌گويند. برخي ديگر – که خيلي خوش‌شانس نيستند – اينجا را خانه مي‌نامند. اينجا، در ازاي يک پني يا کمتر، مي‌توانيد آکروبات‌هاي خياباني و نمايش‌هاي عجيب و غريب تماشا کنيد، يا اينکه در يکي از ميخانه‌ها مست کنيد. در هر گوشه ازخيابان، زنان روسپي حضور دارند و تن فروشي امري رايج است. آنها را بخت برگشته مي‌نامند، نامي بهتر از اين هم نمي‌شد برايشان انتخاب کرد. به وايت چَپِل خوش آمديد. به جولانگاهِ جَکِ سَلاخ خوش آمديد.