قسمت هايي از کتاب چشم هاي ذاتا مشکي (لذت متن) همچنان پابرجاست ... گل هاي زنبق ... در شمعداني ها ... و عزايي که به ارث برديم ... زميني که تشنه است ... و ابرهاي خسيس ... يه ياد آوردم وردي را که مادربزرگ ناخودآگاه مي خواند ... اين بود تمام آرزوي کودکي ام ...