اگر موقع عصبانيت يک لحظه بردباري به خرج دهي، از صد روز پشيماني و تأسف خلاص مي شوي . سوال هايي مانند: چه احساسي دارم؟ يا چرا آنها چنين رفتار مي کنند؟ ، جواب تو را به جاي طعنه و کنايه، با احساس همراه مي کند. حتي اگر مطمئن نباشي در پس رفتار پرخاشگرانه ي کسي چه چيزي نهفته است، کافي است چند ثانيه اي در مورد انگيزه ي او کنجکاوي کني و قانع شوي که نبايد حرفي بزني که بعدا موجب پشيماني شود. يکي از شرکت کنندگان در همايش با اين نظريه مخالف بود و مي گفت: من به اين مسأله اعتقاد ندارم. وقتي کسي لج مرا در مي آورد، چه دليلي دارد نقش منادي صلح را بازي کنم و جوابي دندان شکن به او ندهم؟