در ميان توليد انبوه شعر فارسي از حافظ به بعد يک نفر مي شود احمد شاملو و يکه و تنها مي رود راست آن بالا مي نشيند چرا که در ايران معاصر احمد شاملو نمونه و نماد بارز انسان مبارز است که فراگرد فکري اش در ميدان حوادث اجتماعي رقم خورده است از برهه هاي مختلف، متخالف و اي بسا متضادي شکل بسته است اين امر بديهي زماني آشکارتر مي شود که او افکار خود را در شعر ثبت و منعکس کرده است و همين موضوع قضاوت پيرامون کار فکري او و هم ترسيم و نقد سير تطور فکري اش راحت تر مي کند. محمد قراگوزلو نيز در کتاب «تاريخ تلخ» با جسارتي شگفت انگيز به روايتي تاريخي زندگي و روزگار احمدشاملو پرداخته است اما برخلاف معمول محمد قراگوزلو نه مبتني بر اسناد رسمي بلکه بر اساس سروده هاي شاعردست به چنين کاري زده است، نويسنده که با مرور چندساله با آثار شاعر خو گرفته، نگاهي موشکافانه به اشعار و شأن نزول و نکات مختلف شعر را کاويده، دقايق و زواياي مختلف زيست و زمان شاعر را از درون هر شعر برآورده و کتابي جذاب و خواندني نوشته که پر از نکات تازه و بيان نشده از روزگار و زندگي شاملو است.