«خروج اضطراري» اثري ادبي از اينياتسيو سيلونه است که در سال 1965 منتشر شد. اين اثر تضمين کننده موفقيت سيلونه در ايتاليا بوده است. او نويسنده اي است که در کشور خودش تاکنون او را به دلايل ايدئولوژيک همواره انکار مي کرده اند. برخلاف ساير کشورهاي غربي که بسيار از آثار او استقبال مي کنند.
اين کتاب شامل داستان هاي زندگينامه اي و بازتاب هاي شخصي است که گاهي اوقات به صورت غير داستاني در آمده اند.

«خروج اضطراري» در اصل از دو قسمت تشکيل شده است. در قسمت اول نويسنده مجموعه اي از داستان هاي کوتاه خود را آورده است و قسمت دوم شبيه به يک مقاله سياسي است که شرحي بر وضع معاصر خود به صورت انتقادي ارائه مي دهد.

سيلونه در کودکي روزي پدرش را دنبال مي کند تا در مزارع کار کند. پدر متوجه مي شود که سيگارهايي را که دوست دارد هنگام کار دود کند با خود نياورده است و به همين دليل مقداري پول به پسرش مي دهد تا از رهگذران بخواهد توتون به او بفروشند. سيلونه کوچک با آقايي بسيار فقير اما مغرور ملاقات مي کند که با اصرار کودک ، نيمه سيگار خود را به او مي دهد بدون اينکه در عوض چيزي بخواهد.
پس از مدتي ، پسر و پدرش در خيابان با فردي روبرو مي شوند که به جرم سرقت دستگير شده است. اين همان شخصي است که ژست منحصر به فرد همبستگي با آنها را گرفته است. اين دو با آوردن سيگار برگ به عنوان هديه تصميم مي گيرند با او ديدار کنند....