رمان شازده کوچولو، يک داستان تمثيلي اخلاقي، خودزندگي نامه اي معنوي و رماني تأثيرگذار است که بيش از هرکتاب ديگري از فرانسه به زبان هاي ديگر ترجمه شده است. اين اثر با جذابيتي پايان ناپذير، داستان پسرکي را تعريف مي کند که محيط امن سياره ي کوچکش را به منظور سفر در جهان هستي و آموختن پيچ و خم هاي رفتار بزرگترها ترک مي کند و در طول اين سفر، ملاقات هاي شگفت انگيزي نصيبش مي شود. سفر اوديسه وار شخصيت اصلي داستان، با ماجراجويي در سياره ي زمين به اوج خودش مي رسد. رمان شازده کوچولو که در سال 1943 در نيويورک به رشته ي تحرير درآمد، خيلي زود به پديده اي عالمگير در دنياي ادبيات تبديل شد. اين رمان به ياد ماندني ، داستاني فلسفي با ارزش هايي انساني است که بيش از 70 سال از نسلي به نسل ديگر در جاي جاي دنيا منتقل شده است. رمان شازده کوچولو، نمادي از توسعه ي پايدار، سفير صلح جهاني و مدافع حقوق کودکان در دنياي بزرگترها است.اگر به آدم بزرگ ها بگوييد يک خانه ي قشنگ ديدم از آجر قرمز که جلو پنجره هاش غرق شمعداني و بامش پر از کبوتر بود، محال است بتوانند مجسمش کنند. بايد حتما به شان گفت يک خانه ي صد ميليون تومني ديدم تا صداشان بلند بشود که: واي چه قشنگ! يا مثلا اگر به شان بگوييد: «دليل وجود شهريار کوچولو اين که تودل برو بود و مي خنديد و دلش يک بره مي خواست و بره خواستن، خودش بهترين دليل وجود داشتن هر کسي است.» شانه بالا مي اندازند و باتان مثل بچه ها رفتار مي کنند! اما اگر به شان بگوييد: «سياره اي که ازش آمده بود اخترک ب612 است.» بي معطلي قبول مي کنند و ديگر هزار جور چيز ازتان نمي پرسند. اين جوري اند ديگر. نبايد ازشان دلخور شد. بچه ها بايد نسبت به آدم بزرگ ها گذشت داشته باشند.