پيش گفتارهايي بر منطق محض، که بخش مقدماتي پژوهش هاي منطقي را تشکيل مي دهند، مي خواهند راه را براي برداشت و پرداختي نو از منطق هموار کنند. اين پيش گفتارها مي کوشند نشان دهند که پايه گذاري منحصرا روان شناختي منطق، که زمانه ي ما ارزشي چنين فراوان بدان مي دهد، بر خلط سطوحي ذاتا گوناگون از مسائل، بر پيش فرض هايي اصولا غلط درباره ي ويژگي و هدف هاي دو علمي که در اين جا ذکر شده يعني روان شناسي تجربي و منطق محض مبتني است.